zaterdag 13 maart 2010

Echte mannen drinken thee

Vroeger had je nog echte mannen. Van die mannen die ‘s zondags ineens het huis binnen liepen om het vlees te snijden. Nu doen ze dat niet meer, sterker nog ze eten zelfs geen vlees meer. En de kinderen weten ook drommels goed wie die man is die ‘s woensdags de risotto maakt.

De tijden zijn veranderd, mannen zijn vaders geworden. Camiel Eurlings gaat heel ver, want hij gaat vast thuis zitten voordat er zelfs maar een kleine is.

Vanavond in Pauw en Witteman volop discussie over de keuze tussen politiek en vaderschap. Frits Wester, politiek verslaggever, was er van overtuigd dat de dames Bos en Eurlings ferme taal hadden uitgeslagen, waarop Camiel een eitje voor zijn geld koos en Wouter besloot zijn veggie culinaire carrière thuis meer kans te geven.

Cisca Dresselhuis, ex- hoofdredacteur van de Opzij, geloofde er allemaal niets van. Er zou wel iets anders, iets politieks achter steken.

Grappig, dat de vrouw die jarenlang heeft gestreden voor meer verantwoordelijkheid van mannen voor gezin en huishouden, nu niet haar finest hour beleeft, maar er geen klap van gelooft. Zelf weet ik het allemaal niet zo. Misschien klopt het allemaal wel en is de maatschappij echt gefeminiseerd.

In elk geval krijgen we nu een nieuwe man die graag thee drinkt, een typisch vrouwendrankje. Twee weken geleden heeft hij ook al de halve Margriet volgeschreven. Dat lijkt me geen toeval, de damesbladen zijn politiek kennelijk belangrijk geworden. De Gerda komt ook al met de damesbladen mee. Misschien is dat allemaal een beetje pijnlijk voor de ex-hoofdredacteur van een (voormalig feministisch) vrouwenblad.

dinsdag 9 maart 2010

Gerda

Commotie over de nieuwste Personalityglossy: de Gerda. Op kosten van het Ministerie van LNV mocht Gerda Verburg een eigen Glossy maken. Om het Ministerie te promoten? Of om Gerda te promoten? Allebei denk ik. De Gerda verschijnt in een oplage van 830.000 stuks als bijlage bij alle populaire vrouwenbladen. Om eerlijk te zijn is het nog niet eens zo’n onaardig blaadje geworden. De ANWB-Kampioen (oplage 3,8 miljoen) is echt veel slechter. Mochten u of uw vrouw geen vrouwenblad lezen, hier kunt u het blad ook bekijken.
Misschien dat bij sommige lezers of lezeressen de fantasie bij de voorplaat van de glossy op hol slaat: we zien Gerda in het leer (inclusief handschoentjes) met een zweepje in de hand. Mijn fantasie ging pas op de een na laatste pagina los, want daar lees ik: LNV is niet aansprakelijk voor handelingen van derden welke mogelijkerwijs voortvloeien uit het lezen van deze uitgave.

Wat zou ik willen doen na het lezen van dit blad? Gele ekobieten kopen die je partner niet blieft? ’s Nachts Pierre Wind opbellen? Braakballen pluizen? Hooggehakt door het bos lopen? Lesbisch worden? Of misschien een lelijke oranje jurk van gerecycled plastic aantrekken die ontworpen is door ene Berber Soepboer? Ik had er eigenlijk allemaal helemaal geen zin in.

zondag 7 maart 2010

Nieuwe tijden ...

Als u snel bent, kunt u in de gemeente Dronten misschien nog een rotonde sponsoren. Er zijn er elf in de aanbieding. Als u de rotonde aanlegt of onderhoudt, mag u er reklame voor uw bedrijf neerzetten. Ik was even verbaasd toen ik dit bericht las, rotondes aanleggen lijkt mij toch een overheidstaak, maar dat komt natuurlijk omdat ik soms een beetje ouderwets ben.
Natuurlijk is het een goed idee! In 2010 moet de overheid zich marktgericht opstellen. En toen ik in mijn hoofd deze grote denkzwaai had gemaakt, begon het te borrelen en te bruisen. Wat een mogelijkheden!

Betaal uw eigen lantaarnpaal!
Warempel, dit is uw eigen drempel!
Wat een prachtig gezicht, je eerste eigen stoplicht! (leuk kraamcadeautje!)

Maar er kan nog veel meer. Wilt u meer blauw op straat? Wees een vent, sponsor uw eigen agent!
Uw foto komt dan achterop zijn uniform te staan.

zondag 28 februari 2010

Kiezen

De laatste zaterdag voor de gemeenteraadsverkiezingen, dus een gezellige drukte op de markt. De Nieuwe socialisten of iets in die geest riepen met borden en krantjes op om niet op Wilders te stemmen. Zelf doen ze kennelijk niet mee, maar zo hebben ze gegarandeerd wel succes. Ik weet zeker dat er in Amsterdam geen enkele stem op de PVV zal worden uitgebracht. Want dat kan niet.

De PvdA deed iets met wat verflenste rozen die ze nog over hadden van de Valentijnsactie, terwijl de VVD een eindje verderop
tersluiks kleine kaartjes met het portret van hun buurtlijsttrekker in je hand probeerde te stoppen. Of het nu plotseling opgevlamd milieubewustzijn is of een voorschotje op de beoogde bezuinigingen, in elke geval vinden ze het zelf ook niet nodig er al te veel papier aan vuil te maken.

De bakfiets van Groen Links stond om de hoek. Daar werden de ballonnen opgepompt. Want Groen Links had ballonnen en kleine molentjes op een stokje. Leuk voor de kinderen natuurlijk, maar die mogen nog niet stemmen.



De robuuste mannen van de SP stonden met stevige versleten boodschappentassen. Vol met pannensponsjes. Sterker nog, met de verbeterde versie van het bekende SP-pannensponsje.

Tja, je hebt kieswijzers en kieskompassen, maar je hebt ook gezond verstand. En als je dan moet kiezen tussen luchtballonnen en molentjes en de verbeterde pannenspons?

Misschien moet Groen Links nog eens nadenken over het campagnemateriaal?

vrijdag 12 februari 2010

Door weer en wind?


Ik heb het goed voor met de kippen. Daarom koop ik altijd eieren van kippen die buiten mogen lopen. Vrije uitloop of zoals de Fransen zeggen “élevé en plein air” (opgevoed in de openlucht; ik zie dan altijd welopgevoede kippen voor me die met twee woorden spreken, “Cot-Cot”, in dat geval, want ze praten achterstevoren daar.)


Zo hadden we laatst een doosje eieren met de merknaam Buitenei. Geestig nietwaar? Maar ik ben heel erg geschrokken, want ik lees op dat doosje dat die kippen door weer en wind moeten. Dat klinkt toch stukken minder romantisch dan “en plein air”.

Door weer en wind, staande op je pedalen tegen de snijdende noordwestenwind in worstelen om op tijd op school te zijn. Brrrr….

Aan duigen, mijn romantische beeld van kipjes die gemoedelijk op een bloemrijk grasveld lopen te lanterfanten in het zonnetje en zo af en toe eens een lekker wormpje snacken. De werkelijkheid is kei en keihard. Door weer en wind moeten ze!

De twijfel slaat toe. Doe ik er eigenlijk wel goed aan om die eieren te kopen? Zitten die kippen eigenlijk niet veel liever in een centraal verwarmd hok met goede verlichting?

Volgende keer toch maar Volière-eieren kopen?

dinsdag 9 februari 2010

Is het al mei?


Ik verlang ook erg naar de lente. Maar laten we eerlijk zijn het is nog steeds begin februari. En dan is het winter. Zelf eet graag een beetje met de seizoenen mee, vandaag bv spruitjes. Door tijdgebrek van AH, ipv de prima harde pittige EKOspruiten die ik normaal heb. Raar, die smaak (“van nature een iets zoete smaak”, meldt de verpakking; sinds wanneer zijn spruiten zoet?) Behalve dat ze nergens naar smaakten waren ze binnen de kortste keren veel te gaar. Hoe doen ze dat nu weer, spruiten die sneller gaar zijn?

Inderhaast had G. ook nog een pakje vleeswaar meegenomen dat in de reclame was. Hij eet dat af en toe. Duits gehakt was het. Linksboven op de verpakking zit een stickertje. “Specialiteit van het seizoen.” Ja, eten met de seizoenen is wel een beetje hip aan het worden, dus AH grijpt dat natuurlijk aan om weer een nieuw stickertje toe te voegen. Maar dus niet op die rare zoete seizoensspruiten en wel op het Duitse gehakt.

Het is toch nog lang geen begin mei?

zondag 7 februari 2010

Met burgertjes spelen...

Eigenlijk wind ik me 's ochtends vroeg niet graag op, maar toen ik deze enorme posters op het station zag hangen, gebeurde het toch.
Een grote vent die met autootjes speelt en volwassen vrouw die met poppetjes speelt.
Bah!
Rolbevestigend, daar gaat het natuurlijk om, denkt u. Laat die meid nu eens met autootjes spelen. Ook, natuurlijk, maar dat kan ik 's ochtends vroeg nog wel aanzien zonder te ontploffen.

Waar is dit reklame voor? Om gemeenteambtenaar te worden!
Een ambtenaar is heel erg groot en burgertjes zijn heel erg klein. Zo wordt het beroep aantrekkelijk gemaakt. Ik meen dat het reklamebureau als opdracht had te laten zien dat je als gemeenteambtenaar veel meer invloed hebt dan je denkt. Leuk gedaan ... Maar ik als burgertje laat toch echt niet me me spelen!